ΟΤ162-Κ1

Παπανικολάου – Αγ. Γεωργίου

Εξαιρετικά σημαντικό, μεγάλο, τριώροφο κτίριο με εμφανή λιθοδομή, από τα παλαιότερα και αξιολογότερα του Ναυπλίου. Κτίστηκε την περίοδο της Β’ Ενετοκρατίας (17ος αιώνας) και ανήκε σε μεγαλύτερο κτιριακό συγκρότημα, μαζί με το ναό του Αγίου Γεωργίου. Πρόκειται για τριώροφο οικοδόμημα σε σχήμα Γ, με εσωτερική τριγωνική αυλή που περιβάλλεται στο ισόγειο από ανοικτή στοά, και στους ορόφους από αντίστοιχους – πιθανότατα ανοικτούς αρχικά, κλειστούς διαδρόμους, που επικοινωνούν με το αίθριο με τοξωτά ανοίγματα. Στο ΒΔ άκρο του αιθρίου-αυλής κλείνεται από τη βάση πυργοειδούς παραρτήματος του ναού, που αποτελεί πιθανότατα βάση μιναρέ.

Ιστορική Επωνυμία:

Ενετική Scuola

Ιστορική Πληροφορία:

Το κτίριο αρχικά πρέπει να λειτούργησε ως Scuola/ έδρα αδελφότητας-συντεχνίας. Κατά την τελευταία πολιορκία του Ναυπλίου το 1823 τμήμα του κτιρίου πρέπει να καταστράφηκε και στη συνέχεια να επιδιορθώθηκε πρόχειρα. Η πρώτη απεικόνιση του κτιρίου που έχουμε μαζί με τον παρακείμενο ναό του είναι σε χάρτη που φέρει τον τίτλο Napoli di Romania e Monte Palamida και έχει σχεδιαστεί από τον πατέρα V. Coronelli

Ειδική βιβλιογραφία:

Το κτίριο απεικονίζεται σε σχέδιο με μολύβι του Leo von Klenze των αρχών της δεκαετίας του 1830 (βλ. Σ. Καρούζου, εικ. 83) και σε σχέδιο αποτύπωσης του Schaeffer το 1930. Επίσης, στο βιβλίο της Καρούζου υπάρχει φωτογραφική απεικόνιση του κτιρίου πριν την κατάρρευση της στέγης (εικ. 82). Η κάτοψη του κτιρίου έχει αποτυπωθεί μαζί με την κάτοψη του Αγίου Γεωργίου από τον γερμανό αρχιτέκτονα W. Schaeffer το 1935 (βλ. σχέδιο 4, δημοσιευμένο στο Ναυπλιακό ημερολόγιο 1997).

Ιδιαίτερα Αρχιτεκτονικά Στοιχεία:

Αξιόλογο κτίριο, σημαντικό δείγμα ενετικής αρχιτεκτονικής, που έχει ανάγκη άμεσης αποκατάστασης. Έχει δύο ελλειψοειδή ανοίγματα-φεγγίτες με σιδεριά του κλιμακοστασίου στην όψη προς την Αγίου Γεωργίου, καθώς και τζάκι κτισμένο με συμπαγές τούβλο, του οποίου η εστία και η καμινάδα προεξέχουν από το επίπεδο της ίδιας όψης.